.

1 | (2) | 3 | 4

Rezerwat Łężczok jest terenem bardzo zróżnicowanym

i interesującym z punktu widzenia przyrodniczego oraz turystycznego. Liczne zbiorniki wodne wplecione w malowniczy krajobraz naturalnych lasów i sztucznych zadrzewień tworzą dziś niepowtarzalną kompozycję i stanowią o uroku tego zakątka śląskiej ziemi. Ważnym celem rezerwatu jest ochrona bardzo bogatej awifauny, a zwłaszcza ptactwa wodnego oraz ochrona niepowtarzalnego krajobrazu leśno stawowego z zabytkowymi alejami uformowanymi wzdłuż grobli. W lasach rezerwatu dominują starodrzewia o budowie dwupiętrowej nadającej wnętrzom lasu specyficzny charakter przypominający puszczę. Drzewostany w wieku powyżej 100 lat zajmują 64 proc. powierzchni leśnej. W starodrzewiach rezerwatu zachowały się osiągające znaczne rozmiary dęby szypułkowe, których wiek określa się na około 330 400 lat.



Bardzo ciekawym elementem krajobrazu

są groble, które w minionych latach zostały obsadzone różnymi gatunkami drzew (dziś już wiekowych) tworząc specyficzne aleje: lipową, grabową, dębową i śródpolną. Największe rozmiary osiągają dęby, buki i lipy. Rosnące drzewa na groblach szczególnie tych rozdzielających stawy pełnią rolę pasów wiatrochronnych współkształtując także makroklimat tego terenu. Prawidłowo ukształtowane aleje bez luk i z przestrzenią wypełnioną krzewami oraz drzewami stanowią doskonałą niszę ekologiczną dla licznych gatunków roślin, grzybów i zwierząt. Wyjątkowo korzystny splot czynników geograficzno klimatycznych, usytuowanie w pobliżu Bramy Morawskiej oraz dalekowzroczna działalność gospodarcza w przeszłości sprawiły, że obecnie aleje drzew nagroblowych są jedną z kilku najważniejszych wartości przyrodniczych Łężczoka. Zbiorowiska leśne rezerwatu można podzielić na dwie części: zachodnią i wschodnią.



Las w części zachodniej

jest wielowarstwowym lasem dębowo grabowym, w którym dominują dęby, graby, lipy, wiązy, modrzewie, sosny wejmutki, brzozy i jesiony. W tej części lasu występuje też bujne runo leśne. W okresie wiosennym zakwitają: śnieżyczka przebiśnieg, cebulica dwulistna, zawilec gajowy, groszek wiosenny, fiołek leśny, gajowiec żółty, czosnek niedźwiedzi i inne. Najładniej wygląda dno lasu w marcu, po zakwitnięciu śnieżyczek, gdy tworzą one miejscami jednolite białe dywany. Pod koniec wiosny masowo zakwita czosnek niedźwiedzi napełniając las silną i przenikliwą wonią. Lasy we wschodniej części rezerwatu składają się z takich gatunków drzew jak: olsza czarna, świerk pospolity, grab oraz sporadycznie dąb i wierzba. Na stanowiskach suchych i nasłonecznionych rezerwatu rosną krzewinki: wrzos, borówka czarna, barwinek pospolity. Także spotyka się wiele różnych ziół. Na terenach błotnych i na gruntach podtopionych przy brzegach stawów spotykamy takie gatunki jak: tarczyca pospolita, krwawnica pospolita, bylica, rdest powojowy, kosaciec żółty, jaskier wielki i turzyca. W miejscach gdzie stawy uległy spłyceniu zaczyna tworzyć się torfowisko. Inną grupę roślin stanowi tzw. pas oczeretów, czyli roślin o kłączach i korzeniach zanurzonych w wodzie. Są to: trzcina pospolita, pałka szerokolistna, tatarak zwyczajny, jeżogłówka gałęzista i strzałka wodna. Grupę roślin o liściach pływających tworzą gatunki przytwierdzone do dna zbiornika wynurzając tylko liście i kwiaty. Zaliczamy do nich: rdest ziemnowodny, grzybień biały, grążel żółty i kotewka orzech wodny. Do roślin wolno pływających po powierzchni wód i na skutek tego zmieniających swoje położenie należą: salwinia pływająca, żabiściek pływający, rzęsy i inne. Jest także grupa roślin podwodnych, które tworzą tzw. łąki podwodne. Należą do nich: rogatek sztywny i krótkoszyjkowy, wywłócznik kłosowy oraz moczarka kanadyjska.

> Dalej...





1 | (2) | 3 | 4


[+]  |   Historia  |   Fotografie  |   Księga Gości!  |   Lokalizacja  |   Mapy  |   Kontakt
© Marcin Szewczyk / m4c.pl